Παραλίες, όρμοι, σπηλιές, βουνά και πυκνά πευκοδάση

Στην καρδιά του Αιγαίου Πελάγους, βορειανατολικά της Εύβοιας και σε απόσταση 24 ναυτικών μιλίων από το λιμάνι της Κύμης, βρίσκεται η Σκύρος. Η έκταση του νησιού είναι 210 τετραγωνικά χιλιόμετρα και η περίμετρός της 80 ναυτικά μίλια. Περιβάλλεται από πλήθος μικρών και μεγάλων νησιών και σκοπέλων.
Η εναλλαγή του τοπίου στο νησί είναι μαγική. Δύο εντελώς διαφορετικά τοπία συνθέτουν το νησί της Σκύρου.
Το βόρειο μέρος είναι καταπράσινο από πυκνά πευκοδάση και καλλιέργειες και οι ντόπιοι το ονομάζουν «Μερόη» (ήρεμο) ενώ το νότιο είναι ένας συμπαγής βράχος με θαμνώδη βλάστηση που οι κάτοικοι το ονομάζουν «Βουνό». Δύο είναι τα βουνά που ξεχωρίζουν.
Στο νότιο τμήμα ο Κόχυλας ή Πυραμίδα με 793 μέτρα υψόμετρο, το ψηλότερο σε όλο το νησί. Δεύτερο ψηλότερο βουνό είναι ο Όλυμπος με 525 μέτρα υψόμετρο, στο βορρά.
Αφήνοντας τους ορεινούς όγκους, σας καλοδέχονται οι παραλίες. Άμμος ή βότσαλο; Παραλίες με ακτογραμμή χιλιομέτρων, ερμητικοί κόλποι, απόκρημνες ακτές. Τα νερά πάντα καταγάλανα. Στη Σκύρο παραμένει μία εικόνα ελληνική, μία όμορφη παραλία και στην άκρη μία μικρή ταβέρνα.

Το πλούσιο φυσικό ανάγλυφο συμπληρώνουν οι σπηλιές. Σε όλο το νησί υπάρχουν αξιόλογα σπήλαια και τα ομορφότερα είναι τα θαλλάσια. Εκεί μια βόλτα με βάρκα αποκαλύπτει την αθέατη πλευρά του νησιού και ξετυλίγει τα ποικίλα πετρώματά του.
Πηγές στη νότια Σκύρο, ο ποταμός Κηφισός στο βορρά και στη Χώρα η πηγή Αναβάλσα από την οποία υδρεύεται το νησί.
Το κλίμα του νησιού είναι γενικά ήπιο, δροσερό το καλοκαίρι, με έντονη την κυριαρχία των ανέμων. Σε αυτό οφείλει και τον χαρακτηρισμό του ως "το νησί των ανέμων".
Το βόρειο μέρος καλύπτεται από 60.000 στρέμματα πευκοδάσους.
Στο νησί υπάρχουν ενδημικά είδη φυτών και ζουν σε άγρια κατάσταση αίγαγροι, λαγοί και αγριοκούνελα. Το όρος Κόχυλας, στο νότιο τμήμα του νησιού, ανήκει στις προστατευόμενες περιοχές του δικτύου Natura και ιδιαίτερα είναι χαρακτηρισμένο ως ζώνη ειδικής προστασίας της ορνιθοπανίδας.

Σκυριανό Αλογάκι

Εκεί, το όρος Κόχυλας, είναι ο φυσικός τόπος όπου κατοικεί σε ημιάγρια κατάσταση το σκυριανό αλογάκι. Πρόκειται για σπάνια ράτσα που διασώζεται μόνο στη Σκύρο. Η ρίζες της καταγωγής του βρίσκονται στα αρχαία χρόνια. Είναι μικρόσωμο και λεπτοκαμωμένο, με ύψος που δεν ξεπερνάει το ένα μέτρο και τους δέκα πόντους. Χαρακτηριστικά είναι τα έντονα μάτια του και η πλούσια χαίτη. Στο παρελθόν τα άλογα περνούσαν το χειμώνα στο Βουνό και την άνοιξη τα χρησιμοποιούσαν οι ιδιοκτήτες τους στο αλώνισμα. Πριν επιστρέψουν στο Βουνό, τον Αύγουστο, οι κάτοικοι του νησιού οργάνωναν ιπποδρομίες και γιορτές. Σήμερα πλέον είναι λίγα σε αριθμό. Αξίζει να περπατήσετε και να τα συναντήστε στο Βουνό όπου ζουν σε μικρές αγέλες ή να μάθετε περισσότερα για αυτά σε χώρους ειδικά διαμορφωμένους όπου γίνονται προσπάθειες για τη διάσωσή τους.